Editorial

Πέρασε καιρός από το προηγούμενο τεύχος … Ο προκαθορισμένος κύκλος έκδοσης του περιοδικού  μας «έσπασε» τους ρυθμούς της κανονικότητάς του. Ίσως έτσι έσπασαν και οι πειθαρχίες του εγχειρήματος. Πολλές σκέψεις γεννιόνται επ’ αυτού. Να επανέλθουμε στην κανονικότητα ή να προχωρήσουμε όπως το κοινωνικό φαινόμενο μας οδηγεί; Από την πρώτη στιγμή της έκδοσης του περιοδικού μας δεσμευτήκαμε να δημιουργήσουμε ένα ελεύθερο βήμα διαλόγου μεταξύ αναγνωστών και συγγραφέων όλων των τρόπων και των δυνατοτήτων έκφρασης. Προσπαθήσαμε να μην αθετήσουμε τούτη μας την υπόσχεση και νομίζουμε ότι τα καταφέραμε. Άνθρωποι από διάφορες γωνιές της χώρας και όχι μόνο, διάφορων ηλικιών, φύλων και ιδιοτήτων εξέφρασαν επί δεκαετίας τις θέσεις, τις απόψεις και την πρακτική τους για όσα καθημερινά πράττουν με αγάπη και αφοσίωση στο πεδίο της ενήλικης εκπαίδευσης.

Τώρα όμως νιώθουμε ότι το εξωτερικό περιβάλλον αλλάζει ραγδαία, το κοινό μας αλλάζει ρότα. Αλλάζουμε βέβαια κι εμείς! Ανασκοπώντας το πώς ξεκινήσαμε τη δράση μας το 2009 και βλέποντας τι απόσταση διανύσαμε στα δέκα χρόνια της δράσης μας συνειδητοποιούμε το μέγεθος της αλλαγής…

Δεν είμαστε ίδιοι πια, δεν έχουμε ίδια με την αρχή ονείρατα, ίσως και ίδιους σκοπούς, καθώς οι κοινωνικές ανάγκες αλλάζουν. Αλλάζουν βλέπετε οι καιροί κι επιτάσσουν να τους ακολουθούμε. Νιώθουμε λοιπόν πως αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε… Να σταματήσουμε για λίγο, να τους αφουγκραστούμε. Στη συνέχεια και πάλι να σχεδιάσουμε, να υλοποιήσουμε, να αποτιμήσουμε έργα και παραλείψεις …

Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η απόφασή μας για το περιοδικό. Ποια η ροή του και κάθε πότε στο εξής ο κύκλος του…Ίσως σήμερα εδώ να έκλεισε ένας κύκλος εμπειρίας και δράσης  και ίσως πάλι από εδώ να ξεκινά ένας νέος μεγαλειώδης…

Ετούτο το τεύχος θα το ανακαλύψετε μόνοι σας. Οι συγγραφείς και η ομάδα σύνταξης σας χαιρετούν και σας εύχονται υγεία, δύναμη και δημιουργία για το νέο έτος. Έτος Ερωτόκριτου το 2019. Με μερικούς στίχους από αυτό το υπέροχο δείγμα άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς αφού μπόλιασε και μετασχημάτισε την ψυχή μας σε νέο υλικό, σαν μας παραδόθηκε κάποτε από πολυαγαπημένους, σας ευχαριστούμε για την ενεργητική σας επί δέκα χρόνια συμμετοχή και προσωρινά σας αποχαιρετούμε  …

 

«Στου κύκλου τα γυρίσματα π’ ανεβοκατεβαίνου,

και του τροχού, π’ ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πιαίνου,

με του καιρού τ’ αλλάματα, π’ αναπαϊμό δεν έχου,

μα στο καλό κι’ εις το κακό περιπατούν και τρέχου,

και των αρμάτω οι ταραχές , όχθριτες και τα βάρη,

του έρωτα οι μπόρεσες και τση φιλιάς η χάρη …»

 

Καλή αντάμωση!