Της Σύνταξης – Editorial

Της Σύνταξης – Editorial

 

Το τεύχος που μελετάτε, το τρίτο, φιλοξενεί επτά εκπαιδευτικά θέματα. Το πρώτο του Κ. Κυριάκη αφορά σε ένα θεωρητικό κείμενο που σκιαγραφεί την Εκπαίδευση Ενηλίκων ως κοινωνική και επανορθωτική πολιτική στο πλαίσιο της Δια βίου Μάθησης. Δηλαδή ως πολιτική κοινωνικής ένταξης ή απασχόλησης. Το δεύτερο κείμενο της Π. Καλογιαννάκη ενημερώνει σχετικά με το Διεθνές Συμπόσιο Συγκριτικής Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε λίγο πριν τη λήξη της χρονιάς που μας πέρασε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Εκεί συζητήθηκαν  ζητήματα εκπαίδευσης των δασκάλων σε διάφορα μέρη του κόσμου, στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής τους εκπαίδευσης.

Το τρίτο θέμα της Χ. Ανδρεάδου αφορά στην εφαρμογή του πραγματολογικού μοντέλου εισαγωγής των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας σε σχολεία με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα και στον τρόπο που εμπλέκεται ο «ψηφιακός γραμματισμός» με τη σχολική πραγματικότητα και καθημερινότητα. Ακολουθεί ενημερωτικό κείμενο της συντακτικής ομάδας σχετικά με την αγόρευση του Λάκη Κουρετζή, ενός σπουδαίου πρακτικού-μάχιμου μέχρι σήμερα- ανθρώπου του Θεάτρου και της Εκπαίδευσης, ως επίτιμου Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών κι έπεται άρθρο του τιμώμενου με θέμα «Θεατρικό Παιχνίδι,΄ η Διά βίου Μάθηση». Στο άρθρο του αυτό ο Λ. Κουρετζής υποστηρίζει ότι το Θεατρικό Παιχνίδι είναι τρόπος ΄΄Διά βίου Μάθησης΄΄, ωστόσο αμφιβάλλει εάν αυτό το γνωρίζει η ΄΄Διά βίου Μάθηση΄΄.

Καταληκτικά ακολουθούν δύο εκπαιδευτικές περιπτώσεις – η πρώτη, της Α. Τσίγκου αναφέρεται σε βιωματικό εργαστήριο εκπαίδευσης των εκπαιδευτών της Κρήτης και η δεύτερη της Ε. Ζερβουδάκη αφορά σε πρόγραμμα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, ως δεύτερης, σε μετανάστες- βάσει των οποίων αναδεικνύεται ο ρόλος του εκπαιδευτή ενηλίκων ως ένας πολυσύνθετος ρόλος που καθορίζει αποφασιστικά την επιτυχία ή όχι του εκάστοτε εκπαιδευτικού προγράμματος.

Της Σύνταξης – Editorial

 

Το τεύχος που μελετάτε, το τρίτο, φιλοξενεί επτά εκπαιδευτικά θέματα. Το πρώτο του Κ. Κυριάκη αφορά σε ένα θεωρητικό κείμενο που σκιαγραφεί την Εκπαίδευση Ενηλίκων ως κοινωνική και επανορθωτική πολιτική στο πλαίσιο της Δια βίου Μάθησης. Δηλαδή ως πολιτική κοινωνικής ένταξης ή απασχόλησης. Το δεύτερο κείμενο της Π. Καλογιαννάκη ενημερώνει σχετικά με το Διεθνές Συμπόσιο Συγκριτικής Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε λίγο πριν τη λήξη της χρονιάς που μας πέρασε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Εκεί συζητήθηκαν  ζητήματα εκπαίδευσης των δασκάλων σε διάφορα μέρη του κόσμου, στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής τους εκπαίδευσης.

Το τρίτο θέμα της Χ. Ανδρεάδου αφορά στην εφαρμογή του πραγματολογικού μοντέλου εισαγωγής των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας σε σχολεία με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα και στον τρόπο που εμπλέκεται ο «ψηφιακός γραμματισμός» με τη σχολική πραγματικότητα και καθημερινότητα. Ακολουθεί ενημερωτικό κείμενο της συντακτικής ομάδας σχετικά με την αγόρευση του Λάκη Κουρετζή, ενός σπουδαίου πρακτικού-μάχιμου μέχρι σήμερα- ανθρώπου του Θεάτρου και της Εκπαίδευσης, ως επίτιμου Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών κι έπεται άρθρο του τιμώμενου με θέμα «Θεατρικό Παιχνίδι,΄ η Διά βίου Μάθηση». Στο άρθρο του αυτό ο Λ. Κουρετζής υποστηρίζει ότι το Θεατρικό Παιχνίδι είναι τρόπος ΄΄Διά βίου Μάθησης΄΄, ωστόσο αμφιβάλλει εάν αυτό το γνωρίζει η ΄΄Διά βίου Μάθηση΄΄.

Καταληκτικά ακολουθούν δύο εκπαιδευτικές περιπτώσεις – η πρώτη, της Α. Τσίγκου αναφέρεται σε βιωματικό εργαστήριο εκπαίδευσης των εκπαιδευτών της Κρήτης και η δεύτερη της Ε. Ζερβουδάκη αφορά σε πρόγραμμα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, ως δεύτερης, σε μετανάστες- βάσει των οποίων αναδεικνύεται ο ρόλος του εκπαιδευτή ενηλίκων ως ένας πολυσύνθετος ρόλος που καθορίζει αποφασιστικά την επιτυχία ή όχι του εκάστοτε εκπαιδευτικού προγράμματος.

Leave a Reply