Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Μετασχηματίζουσας Μάθησης

9η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΣΑΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

9th INTERNATIONAL TRANSFORMATIVE LEARNING CONFERENCE

Πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 28 και 29 Μαΐου η 9η  Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Μετασχηματίζουσας Μάθησης, στο Classical Imperial Hotel, με βασικό διοργανωτή φορέα την Επιστημονική Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων. Η Συνδιάσκεψη, που ως θέμα της είχε τη θεωρία του Μετασχηματισμού, αυτή τη φορά εστίασε στις έννοιες «κρίση» και «μετασχηματισμός». Σε αυτήν συμμετείχαν γνωστοί διανοούμενοι, θεωρητικοί και πρακτικοί της Εκπαίδευσης Ενηλίκων, από όλο τον κόσμο. Παρουσιάστηκαν σημαντικές θέσεις και απόψεις σε ειδικές συνεδρίες, στρογγυλά τραπέζια και βιωματικά εργαστήρια, που στο σύνολό τους έδωσαν τη δυνατότητα στους παρευρισκόμενους να βιώσουν νέες δυνατότητες μετασχηματισμού των σκέψεων και της συμπεριφοράς τους απαραίτητες, τόσο στην ικανοποίηση του αισθήματος για προσωπική αύξηση κι ολοκλήρωση, όσο και στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας για κοινωνική δράση-αλλαγή στην καθημερινή ζωή και πρακτική.

Σε κείμενό τους, ως οικοδεσπότες της Συνδιάσκεψης του 2009 οι J.Μezirow  και V.Marsick,  αφού ευχαρίστησαν τον Καθηγητή του ΕΑΠ και Πρόεδρο της Ένωσης κ. Α. Κόκκο, καλωσόρισαν τους παρευρισκόμενους στο μεγάλο εκπαιδευτικό γεγονός τονίζοντάς τους ότι 14 χρόνια μετά την πρώτη Συνδιάσκεψη Μετασχηματίζουσας Μάθησης -που είχε πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο Columbia- η 9η Συνδιάσκεψη που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, αποτελώντας ταυτόχρονα την πρώτη Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Μετασχηματίζουσας Μάθησης είναι, πράγματι, μια μεγάλη κι επίκαιρη, διεθνούς κύρους συνάντηση, όπως δηλώνει και το θέμα της «Εστιάζοντας στον καιρό της κρίσης». Σύμφωνα με τους σημαντικούς αυτούς στοχαστές ‘πατέρας’ της Μετασχηματίζουσας Μάθησης από ελληνικής πλευράς μπορεί  να θεωρηθεί ο Σωκράτης, καθώς αναζητούσε την ‘αλήθεια’ μέσω της ‘Διαλεκτικής Μεθόδου’ αξιοποιώντας την με τρόπο ανάλογο της διεργασίας της Μετασχηματιστικής Θεωρίας όπου αναδύονται οι υποθέσεις και στη συνέχεια εξετάζονται με κριτικό τρόπο. Σύμφωνα με τους Μezirow και Marsick το παράδειγμα  του Σωκράτη σήμερα, σε καιρό κρίσης, υπενθυμίζει πως το ‘κουράγιο’ και η ‘ελπίδα’ προϋποθέτουν τόσο τον κίνδυνο-ρίσκο, όσο και τη δυνητική δυναμική που υπόσχεται ο κριτικός μετασχηματισμός.

Η σωκρατική, μέσω Πλάτωνα, διερώτηση «τι είναι το χ;», όπου ‘χ’ μπορεί να εννοείται η ‘δικαιοσύνη’, η ‘αλήθεια’, αλλά ακόμη και το ίδιο το ‘είναι’, είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρη από ποτέ.  Μεταφερόμενη στο πεδίο της εκπαίδευσης και στα εκπαιδευτικά ζητήματα η σωκρατική διερώτηση λαμβάνει, πέρα από την καθαρά οντολογική διάσταση, και την πρακτική διάσταση.  Πρακτική που όλοι μας καλούμαστε να απαντήσουμε τόσο σε αφηρημένο όσο και σε συγκεκριμένο επίπεδο, αναδεικνύοντας τις περιστάσεις ανάδυσης του θεμελιώδους ρόλου της ‘ηγεσίας’ στα εκπαιδευτικά μας δρώμενα.