Της Σύνταξης – Editorial

ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ – EDITORIAL

Όταν το 2009 συγκροτούνταν το Επιστημονικό Δίκτυο Εκπαίδευσης Ενηλίκων Κρήτης, εδώ στην περιφέρεια, το γνωρίζαμε καλά τα μέλη εκείνης της πρωταρχικής κοινότητα μάθησης -υπό την έννοια του ψυχολογικού χώρου- ότι επικοινωνούσαμε και συνδεόμασταν λόγω των  εσωτερικών μας ανησυχιών. Πέρασαν τέσσερα χρόνια έκτοτε και σήμερα τόσο δεμένοι όσο ποτέ μπορούμε να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε από κοινού μικρά ‘οράματα’ βγαλμένα από την ψυχή και το νου μας… ‘οράματα’ συλλογικά!

Το θεματικό-αφιερωματικό τεύχος (τεύχος 10) που διατρέχετε ηλεκτρονικά είναι το επιστέγασμα του πρώτου κύκλου εμπειρίας ενεργών ατόμων (είτε στο ρόλο του ‘επιμορφωτή’ είτε στο  ρόλο του επιμορφούμενου) στο πιλοτικό Πρόγραμμα «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» για διευθυντικά στελέχη Α/θμιας εκπ/σης, όπου το ΕΔΕΕΚ σχεδίασε και υλοποίησε (2012-2013) στο νομό Χανίων. Πρόκειται για ένα Σχέδιο Δράσης (Project) που ολοκληρώθηκε με επιτυχία με την εθελοντική εργασία ντόπιων επιμορφωτών και προσκεκλημένων εισηγητών από τα Πανεπιστήμια της Κύπρου και της Ελλάδας. Κυρίως, όμως, λόγω του ότι μάχιμοι εκπαιδευτικοί ηγέτες με «άλλο ήθος» (Ηθική Ηγεσία) έδιναν σταθερά κι αδιάλειπτα σε αυτό το παρόν…

Όταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μαζί συνομιλούν, αναζητούν-ανακαλύπτουν,  σχεδιάζουν-υλοποιούν-αποτιμούν κι ανασχεδιάζουν. Και είναι τότε, ακριβώς, που συμβαίνουν οι σπουδαιότεροι «Μετασχηματισμοί». Τότε είναι που συντελούνται οι μεγαλύτερες «Καινοτομίες» … Τα δύο κύρια χαρακτηριστικά κάθε σύγχρονου Οργανισμού. Πόσο μάλλον ενός τυπικού εκπαιδευτικού οργανισμού (σχολική μονάδα), καθώς κι ενός άτυπου (ΕΔΕΕΚ ως ομάδα αυτομόρφωσης) … ‘Εκεί’ και ‘τότε’ συντελείται η «Κοινωνική Καινοτομία» και ποθητή «Αλλαγή» … Αυτή της Αλληλέγγυας Δράσης μεταξύ συμπολιτών και συναδέλφων ως Πειθαρχία (Discipline) προσωπικά δεσμευτική. Γι’ αυτό κι απόλυτα απελευθερωτική, ενδυναμωτική κι ελεύθερη…

Στο τεύχος αυτό (10)-τα πρακτικά της Γ Ολομέλειας του Προγράμματος «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» έχετε τη δυνατότητα να διαβάσετε τις σκέψεις ακαδημαϊκών και μάχιμων διευθυντικών στελεχών, όμως κι εκπαιδευτικών και μαθητών που εκπροσώπησαν τη σχολική τους μονάδα, στην επιστημονική συνάντηση με θέμα «Ηγεσία: Η Τέχνη της Αλλαγής στη σχολική μονάδα».

(Τα ppts των εισηγήσεων των εισηγήσεων (όπου υπήρξαν) θα τα βρείτε σύντομα στον ιστότοπο του Προγράμματος http://activeleadership.weebly.com)

 

Για τη δική σας διευκόλυνση το τεύχος χωρίζεται σε δύο μέρη.

 

Στο πρώτο μέρος «ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ…» παρατίθενται τέσσερα κείμενα. Το πρώτο του κ. Π. Αναστασιάδη αναφέρεται στο Μείζον Πρόγραμμα των Εκπαιδευτικών (ΥΠΑΙΔΒΜ-ΠΙ 2011). Το κείμενο αυτό συμπεριλαμβάνεται στο παρόν τεύχος για βοηθήσει στην συνειδητοποίηση των αναγνωστών της συνάφειας με το νέο επιμορφωτικό Πρόγραμμα «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» και της πηγής έμπνευσης της ομάδας δράσης του. Ακολουθεί το κείμενο των Χ. Τερεζάκη και Χ. Ανδρεάδου υπό την οπτική του Προγράμματος «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» ως διερευνητικού σχεδίου δράσης, κι έπεται το κείμενο της Α. Αθανασούλα–Ρέππα που αναφέρεται στα χαρακτηριστικά του συναισθηματικού ηγέτη ιδωμένα μέσα από την έρευνα και τη βιβλιογραφία.

 

Στο δεύτερο μέρος του τεύχους «…ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ» δίνεται η δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς κάποιοι να παρουσιάσουν τον προσωπικό τους αναστοχασμό για την λειτουργία του Προγράμματος (Ε. Βαρβαντάκη), άλλοι να καταγράψουν μεγαλόφωνα τις σκέψεις τους -εμπέδωση νέας γνώσης- για το σύγχρονο νέο ρόλο του διευθυντή-ηγέτη (Μ. Κληματσάκη) κι ορισμένοι να σκιαγραφήσουν θεωρητικά το πλαίσιο της δράσης τους σε επίπεδο ανοίγματος του σχολείου κι ενεργούς  πολιτειότητας στην τοπική κοινότητα (Σ. Πλάτσκου-Μ.Ευθυμάκη-Α.Δαβράδου). Αλλά και ως εμψυχωτές των γονέων των μαθητών μιλούν οι εκπαιδευτικοί (φροντίδα για τους γονείς (Μ. Μιχαήλ) και ως μπροστάρηδες που μυούν ψυχολογημένα τους συνεργάτες τους στη συμμετοχική λήψη απόφασης (Ν. Γκερτσάκης). Ενώ, δε λείπουν εκείνοι που συνειδητοποιούν ότι το έργο δεν γίνεται από τους ίδιους «για» τους μαθητές (ως φιλανθρωπία), αλλά «με» τους δεκάχρονους μαθητές (ως ενδυνάμωση-απελευθέρωση) που έχουν φωνή ως ισότιμοι συνεργάτες (Η. Μητρόπουλος-Χ. Μπουντρογιάννη). Όλοι οι παραπάνω εκπαιδευτικοί ηγέτες επέλεξαν μέσα από τον προσωπικό τους μετασχηματισμό να δημιουργήσουν ένα νέο «έργο» στο οποίο Επιστήμη και Τέχνη συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους (Κ. Πατεράκης).  Επέλεξαν να εκτεθούν από το να σιωπήσουν και να κρίνουν τα έργα των άλλων. Ας τους απολαύσουμε στο ταξίδι για μια ‘άλλη’ νοοτροπία στην οργάνωση και διοίκηση της σχολικής κοινότητας

 

 

ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ – EDITORIAL

Όταν το 2009 συγκροτούνταν το Επιστημονικό Δίκτυο Εκπαίδευσης Ενηλίκων Κρήτης, εδώ στην περιφέρεια, το γνωρίζαμε καλά τα μέλη εκείνης της πρωταρχικής κοινότητα μάθησης -υπό την έννοια του ψυχολογικού χώρου- ότι επικοινωνούσαμε και συνδεόμασταν λόγω των  εσωτερικών μας ανησυχιών. Πέρασαν τέσσερα χρόνια έκτοτε και σήμερα τόσο δεμένοι όσο ποτέ μπορούμε να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε από κοινού μικρά ‘οράματα’ βγαλμένα από την ψυχή και το νου μας… ‘οράματα’ συλλογικά!

Το θεματικό-αφιερωματικό τεύχος (τεύχος 10) που διατρέχετε ηλεκτρονικά είναι το επιστέγασμα του πρώτου κύκλου εμπειρίας ενεργών ατόμων (είτε στο ρόλο του ‘επιμορφωτή’ είτε στο  ρόλο του επιμορφούμενου) στο πιλοτικό Πρόγραμμα «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» για διευθυντικά στελέχη Α/θμιας εκπ/σης, όπου το ΕΔΕΕΚ σχεδίασε και υλοποίησε (2012-2013) στο νομό Χανίων. Πρόκειται για ένα Σχέδιο Δράσης (Project) που ολοκληρώθηκε με επιτυχία με την εθελοντική εργασία ντόπιων επιμορφωτών και προσκεκλημένων εισηγητών από τα Πανεπιστήμια της Κύπρου και της Ελλάδας. Κυρίως, όμως, λόγω του ότι μάχιμοι εκπαιδευτικοί ηγέτες με «άλλο ήθος» (Ηθική Ηγεσία) έδιναν σταθερά κι αδιάλειπτα σε αυτό το παρόν…

Όταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μαζί συνομιλούν, αναζητούν-ανακαλύπτουν,  σχεδιάζουν-υλοποιούν-αποτιμούν κι ανασχεδιάζουν. Και είναι τότε, ακριβώς, που συμβαίνουν οι σπουδαιότεροι «Μετασχηματισμοί». Τότε είναι που συντελούνται οι μεγαλύτερες «Καινοτομίες» … Τα δύο κύρια χαρακτηριστικά κάθε σύγχρονου Οργανισμού. Πόσο μάλλον ενός τυπικού εκπαιδευτικού οργανισμού (σχολική μονάδα), καθώς κι ενός άτυπου (ΕΔΕΕΚ ως ομάδα αυτομόρφωσης) … ‘Εκεί’ και ‘τότε’ συντελείται η «Κοινωνική Καινοτομία» και ποθητή «Αλλαγή» … Αυτή της Αλληλέγγυας Δράσης μεταξύ συμπολιτών και συναδέλφων ως Πειθαρχία (Discipline) προσωπικά δεσμευτική. Γι’ αυτό κι απόλυτα απελευθερωτική, ενδυναμωτική κι ελεύθερη…

Στο τεύχος αυτό (10)-τα πρακτικά της Γ Ολομέλειας του Προγράμματος «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» έχετε τη δυνατότητα να διαβάσετε τις σκέψεις ακαδημαϊκών και μάχιμων διευθυντικών στελεχών, όμως κι εκπαιδευτικών και μαθητών που εκπροσώπησαν τη σχολική τους μονάδα, στην επιστημονική συνάντηση με θέμα «Ηγεσία: Η Τέχνη της Αλλαγής στη σχολική μονάδα».

(Τα ppts των εισηγήσεων των εισηγήσεων (όπου υπήρξαν) θα τα βρείτε σύντομα στον ιστότοπο του Προγράμματος http://activeleadership.weebly.com)

 

Για τη δική σας διευκόλυνση το τεύχος χωρίζεται σε δύο μέρη.

 

Στο πρώτο μέρος «ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ…» παρατίθενται τέσσερα κείμενα. Το πρώτο του κ. Π. Αναστασιάδη αναφέρεται στο Μείζον Πρόγραμμα των Εκπαιδευτικών (ΥΠΑΙΔΒΜ-ΠΙ 2011). Το κείμενο αυτό συμπεριλαμβάνεται στο παρόν τεύχος για βοηθήσει στην συνειδητοποίηση των αναγνωστών της συνάφειας με το νέο επιμορφωτικό Πρόγραμμα «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» και της πηγής έμπνευσης της ομάδας δράσης του. Ακολουθεί το κείμενο των Χ. Τερεζάκη και Χ. Ανδρεάδου υπό την οπτική του Προγράμματος «ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ-ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ/Η» ως διερευνητικού σχεδίου δράσης, κι έπεται το κείμενο της Α. Αθανασούλα–Ρέππα που αναφέρεται στα χαρακτηριστικά του συναισθηματικού ηγέτη ιδωμένα μέσα από την έρευνα και τη βιβλιογραφία.

 

Στο δεύτερο μέρος του τεύχους «…ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ» δίνεται η δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς κάποιοι να παρουσιάσουν τον προσωπικό τους αναστοχασμό για την λειτουργία του Προγράμματος (Ε. Βαρβαντάκη), άλλοι να καταγράψουν μεγαλόφωνα τις σκέψεις τους -εμπέδωση νέας γνώσης- για το σύγχρονο νέο ρόλο του διευθυντή-ηγέτη (Μ. Κληματσάκη) κι ορισμένοι να σκιαγραφήσουν θεωρητικά το πλαίσιο της δράσης τους σε επίπεδο ανοίγματος του σχολείου κι ενεργούς  πολιτειότητας στην τοπική κοινότητα (Σ. Πλάτσκου-Μ.Ευθυμάκη-Α.Δαβράδου). Αλλά και ως εμψυχωτές των γονέων των μαθητών μιλούν οι εκπαιδευτικοί (φροντίδα για τους γονείς (Μ. Μιχαήλ) και ως μπροστάρηδες που μυούν ψυχολογημένα τους συνεργάτες τους στη συμμετοχική λήψη απόφασης (Ν. Γκερτσάκης). Ενώ, δε λείπουν εκείνοι που συνειδητοποιούν ότι το έργο δεν γίνεται από τους ίδιους «για» τους μαθητές (ως φιλανθρωπία), αλλά «με» τους δεκάχρονους μαθητές (ως ενδυνάμωση-απελευθέρωση) που έχουν φωνή ως ισότιμοι συνεργάτες (Η. Μητρόπουλος-Χ. Μπουντρογιάννη). Όλοι οι παραπάνω εκπαιδευτικοί ηγέτες επέλεξαν μέσα από τον προσωπικό τους μετασχηματισμό να δημιουργήσουν ένα νέο «έργο» στο οποίο Επιστήμη και Τέχνη συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους (Κ. Πατεράκης).  Επέλεξαν να εκτεθούν από το να σιωπήσουν και να κρίνουν τα έργα των άλλων. Ας τους απολαύσουμε στο ταξίδι για μια ‘άλλη’ νοοτροπία στην οργάνωση και διοίκηση της σχολικής κοινότητας